X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
1391,12,03

بیائید کاراته را با تای چی چوان بسازیم!


http://s1.picofile.com/file/7665020107/%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D8%AF_%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D9%87_%D8%B1%D8%A7_%D8%A8%D8%A7_%D8%AA%D8%A7%DB%8C_%DA%86%DB%8C_%DA%86%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D9%85_.jpeg
انرژی رزمی ... یا چگونگی از ماحصل کارهای رزمی که به آنها کارهای رزمی درونی گفته می شود، بهره ببریم؟ موضوع این مقاله همین است. هر کدام از کارشناسان ما تعاریف، تمرینات عملی و دلایل خود را دارند. آنها ارتباط خود با هنرهای درونی، کی گونگ، تای چی، یوگا ... را برای ما توضیح می دهند، این هنرها کارآئی آنها را افزایش می دهند.

آیا هنرهای رزمی درونی یا بیرونی با یکدیگر تفاوت دارند یا این که مکمل هم هستند؟ باید ببینیم کارشناسان خبره هنرهای رزمی در این باره چه نظری دارد؟

کنجی توکیتسو تربیت یافته کاراته شوتوکان است و به خاطر تحقیقات دانشگاهی اش در زمینه هنرهای رزمی چینی و ژاپنی شهرت دارد. او پیش از آن که در سال ۱۹۹۷ جیسی ـ دو را بنا نهد، سبکی را بر مبنای کاراته و با نام شائولین موم پرورش و توسعه داده است.

این کارشناس ژاپنی که در اروپا سکونت دارد، مدت زیادی است که در مورد نتیجه کارهای رزمی انرژی زا یا درونی، بر روی کارآئی در مبارزه تحقیق می کند. این سوژه به شدت مورد علاقه اوست و وی افکار بزرگ خود را در این مورد برای ما برملا می کند.

هنگامی که از کار رزمی درونی صحبت می کنیم، معمولاً به یاد تای چی چوان، باگا ژانگ، زینگی چوآن و جنبش های مختلف شائولین برای کار رزمی بیرونی می افتیم. یک شاگرد سطح بالا اغلب هردوی این جنبش ها را تجربه کرده است. پس آنها در چه چیزی مکمل هم هستند؟

من فقط کار رزمی را مورد بررسی قرار می دهم؛ روش فعال کردن بدن با الگو گرفتن از تای چی چوان برای درون بدن و کاراته برای بیرون بدن؛ کاراته یکی از شاخه های بوکس شائولین و یک هنر رزمی بیرونی است.

امروزه برخی کاراته کارها که چند سال است کاراته را به سختی کار می کنند، هم زمان تا ی چی چوان هم انجام می دهند. به نظر می رسد کار آرام تای چی باعث ایجاد تعادل شود. هرقدر کاراته کاری بیشتر پیر شود، انجام تای چی را افزایش می دهد. این باعث می شود کار رزمی با خشنودی بیشتری انجام شود. به نظر من ایجاد تعادل با انجام کارهای رزمی بیرونی و درونی می تواند فواید بیشتری داشته باشد. بیائید از نزدیک تر این مسئله را بررسی کنیم. هنگامی که من کاراته را به سختی کار می کردم گاهی اوقات احساسات ناخوشایندی داشتم و می بایست راجع به محتوا و کیفیت کار رزمی خود بیندیشم.

● یک طنین ناخوشایند!

من با خودم می اندیشیدم: حتی اگر کسی ماهیچه های قوی و محکم داشته باشد، اندام های درونی او همانند هر کس دیگری نرم و قابل انعطاف هستند. علاوه بر آن، یک بیماری خطرناک از درون شروع می شود. اگر می خواهیم به مدت طولانی کار رزمی انجام دهیم، تمرین کاراته نباید با این واقعیت در تضاد باشد.

من در خودم دقت کردم. به عنوان مثال هنگام انجام تمرین تسوکی، من مشتم را با قدرت پرتاب می کردم و به طور ناگهانی با ”کیمه“ آن را متوقف می کردم. من احساس نیرو و قدرت می کردم اما باید این را هم می پذیرفتم که از پشت گردن به بعد، ارتعاشی با طنین ناخوشایند انتشار می یافت. این حرکت که در روز صداها یا هزاران بار تکرار می شود آیا بر روی مفاصل و سلول های اندام های مختلف تأثیر منفی ندارد؟

تصور کنید که یک بطری آب در دست دارید. شما آن را به شدت تکان می دهید و ناگهان تکان دادن را متوقف می کنید. آب که به تلاطم در آمده به جداره بطری برخورد می کند. وقتی من تسوکی تمرین می کنم آیا همین کار را با سلول های بدن انجام نمی دهم؟ آیا این کار برای سلامتی خوب است؟ این نوع سئوالات مرا به سمت چی گونگ و کار رزمی درونی سوق داد. هنگامی که ۲۵ سال پیش فراگیری چی گونگ را آغاز کردم، صحبت استادم خیلی برای من تعجب انگیز بود.

شما به دنبال آن هستید که ماهیچه هایتان را نرم کنید، اما بیشتر هدفتان آن باشد که اندام های درونیتان را نرم و انعطاف پذیر کنید. من سال ها وقت صرف کردم تا معنی این سخن را فهمیدم. آهستگی حرکت و عدم انقباض ماهیچه ها در تمرین تای چی چوان، به کشف احساسات مختلف که از درون بدن سرچشمه می گیرند کمک می کنند. سپس ما می توانیم با تمرینات متناسب، آنها را پرورش دهیم و تقویت کنیم. بدون شک این یکی از نخستین جنبه های تای چی چوان است که در حال حاضر مورد اهمیت می باشد.

● یک تمرین ویژه

اما این فقط برای ابتدای کار است؛ برای پیشرفت کردن باید یک تمرین پروژه انجام دهیم. برای کسانی که تمرین فیزیکی انجام نمی دهند یا به حرکات آهسته و نرم مانند تمرینات ملایم ژیمناستیک اکتفاء می کنند انجام تای چی مفید خواهد بود. اما به دست آوردن قابلیت ها در هنر رزمی مسئله دیگری است. تنها با انجام تمرینات آهسته و بدون انقباض نمی توان قابلیت های مبارزه را کسب کرد. برای این که جوابی برای سئوال اولیه مان پیدا کنیم جالب خواهد بود اگر در مورد احتمال پرورش قابلیت های هنر مبارزه در خود به وسیله تای چی بیندیشیم. حالا مستقیماً به اصل سئوال بپردازیم.

اگر تای چی به عنوان یک سبک مبارزه، مؤثر و کارآمد باشد، این سبک باید به ما امکان پرورش قابلیت ها برای حرکت سریع و افزودن نیرو را بدهد زیرا بدون تسلط داشتن بر سرعت و نیرو، داشتن کارآئی در مبارزه ضربتی (چوان)غیرقابل تصور است. این مسئله کاملاً آشکار است.

● کندی ـ سرعت و نرمی ـ قدرت

مشکل ما در درجه اول در یک سئوال خلاصه می شود: ”آیا واقعاً می توان با انجام تای چی چوان که همواره به آهستگی و نرمی انجام می شود، قابلیت های خود را در زمینه سرعت و قدرت پرورش داد؟“ اگر جواب خیر است: تای چی فقط یک ژیمناستیک ملایم است و در هنر رزمی هیچ کارآئی ندارد. اگر جواب بله است باید بتوان توضیح داد که چگونه با تمرینات کند و نرم می توان قابلیت های سرعت و نیرو را در خود پرورش داد: این قابلیت ها شرایط اولیه برای داشتن کارآئی هستند. لازم به ذکر است که ”تای چی چوان“ در هنر مبارزه، ”ضربه“ معنی می شود. چوان با مبنای تای چی، ادغام پویای عناصر مکمل یا متضاد یین و یانگ را تشکیل می دهد.

اگر کندی و نرمی به ”یین“ تعلق دارد، نیرو و سرعت متعلق به ”یانگ“ هستند. با این استدلال، اگر تای چی چوان فقط به کندی و نرمی متکی بود، یعنی به عناصر ”یین“ اتکا داشت، منطق حکم می کرد که آن را ”تای یین چوان“ بنامند، نه ”تای چی چوان“. زیرا برای به وجود آوردن تای چی، به ادغام عناصر ”مکمل“ یا ”متضاد“ نیاز داریم: کندی ـ سرعت و نرمی ـ نیرو. با این حال مشاهده می کنیم که گرایش کنونی به سوی فقط یکی از این جنبه هاست؛ مسلماً جنبه ای که برای سلامتی خوب است اما به عنوان یک سبک هنرهای رزمی ناکافی می باشد. بنابراین باید برای سرعت و نیرو تمرین کنیم تا به بررسی جنبه دیگر کارآئی در هنر رزمی بپردازیم، جنبه ای که به تنهائی به دست نمی آید. با این جنبه تکمیلی است که تای چی به یک سبک هنر رزمی کامل و مستقل تبدیل می شود.

● از مرحله سختی فراتر رفتن

ایده مشابهی در کاراته وجود دارد. گوجوریو به معنای سختی و نرمی است و هدف آن یک سنتز پویا مثل یین و یانگ می باشد. روزی در یک محاوره دوستانه یکی از اساتید گوجوریو به من گفت: ”باید بپذیریم که گرایش کنونی مدرسه ما سختی است، نه نرمی. اما من می دانم که برخی استادان قدیمی در مدرسه ما بودند که نرمی را بیشتر از ما کار می کردند...“ آن استاد به من فهماند که خودش هم دوست دارد بتواند کاراته را با نرمی بیشتری انجام دهد و مرحله سختی را پشت سر بگذارد. اندیشه ”گوجو“ شباهت زیادی با اندیشه ”تای چی“ دارد. با این حال مشاهده می کنیم در گرایشی که اکنون غالب است، توازن مورد نظر، با فقدان نرمی در اولی و فقدان سختی در دومی از بین رفته است. بنابراین ما می توانیم به سادگی نتیجه بگیریم که: سبک ایده آل سبکی است که آن دسته از صفات انسانی را پرورش و توسعه دهد که به مرور زمان تغییر می یابند و از آن جاست که ضرورت مکمل بودن نرمی و سختی احساس می شود.

با انجام دادن یک رشته رزمی ”درونی“ نیست که کار رزمی شما درونی می شود. کار رزمی درونی از زمانی شروع می شود که شما بتوانید یک سیستم حرکات تشکیل دهید که بخش های درونی بدن شما را فعال می کنند. به عنوان مثال تمرین کندی و نرمی در وهله اول توجه شما را به بخش های مختلف بدن جلب می کند. این باعث می شود کار شما برای فعال کردن آنها راحت شود. این حرکات به عنوان مثال در زیر گلو، استخوان جناغ، شبکه خورشیدی (در حفره شکم)، ناف، زیر شکم متمرکز می شوند.

● فعال کردن جایگاه های انرژی

منظور بخش هائی است که به عنوان جایگاه های انرژی شناخته شده اند. شما نه تنها می توانید آنها را احساس کنید بلکه می توانید آنها را به عنوان نقطه شروع پویائی فعال کنید. به عنوان مثال، برای بلند کردن بازو شما معمولاً نیروی شانه را طلب می کنید، اما با تمرین ”درونی“ شما می توانید ماهیچه های کمر را به شدت بسیج کنید تا نیرو آزاد شود مانند این است که بازوی شما تا پائین ستون فقرات امتداد می یابد. این باعث می شود که نیروی بیشتری هم به کار ببرید.

وقتی بتوانید ماهیچه های کمر را به این ترتیب فعال کنید یاد می گیرید که هم زمان بخش داخلی بدن را هم تحریک کرده و به فعالیت درآورید. بنابراین شما می توانید برای یک حرکت تکنیکی، نیروی بیشتری را بسیج کنید. اجرای یک تکنیک که انرژی حیاتی را فعال می کند، ضمن آن که نیروی بیشتری را هم بر می انگیزد: آیا این هما ایده آلی نیست که در یک هنر رزمی جستجو می کنیم؟

مجله رزم آور

نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد